اهداف: یکی از پیامدهای سالخوردگی جمعیت، افزایش سندرم فرتوتی است. این سندرم می تواند با تهدید تعادل و تحرک سالمندان بر زندگی مستقل و فعالیت های اجتماعی آنان اثرات سویی داشته باشد. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر تمرینات کوتاه مدت وضعیتی تعادلی بر تعادل و محدودیت های عملکردی در زنان سالمند مبتلا به سندرم فرتوتی است. مواد و روش ها: مطالعه کارآزمایی بالینی حاضر بر روی 54 زن سالمند که براساس مقیاس فرتوتی فراید مبتلا به سندرم فرتوتی بودند، انجام شد. شرکت کنندگان از یکی از مراکز روزانه سالمندان شهر شیراز به صورت تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه آزمایش (27 نفر) و کنترل (27 نفر) تقسیم شدند. برای گروه آزمایش 12 جلسه تمرینات کوتاه مدت وضعیتی تعادلی برگزار شد. داده ها با استفاده از شاخص سندرم فرتوتی فراید، پرسش نامه ترس از سقوط و محدودیت حرکتی، آزمون کوتاه تعادل برگ در ابتدای مطالعه و پایان مداخله جمع آوری شد و با استفاده از نسخه 25 نرم افزار SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان 66/77 سال بود و 94/4 درصد شرکت کنندگان حداقل به یک بیماری مزمن مبتلا بودند. به دنبال اجرای مداخله در میانگین نمرات شاخص های فعالیت فیزیکی و مدت زمان راه رفتن از مقیاس فرتوتی فراید، تعادل و محدودیت حرکتی سالمندان در گروه آزمایش بهبود معنادار دیده شد. مداخله نتوانست تاثیر معناداری بر سایر شاخص های فرتوتی فراید یعنی کاهش وزن ناخواسته، خستگی روحی و قدرت چنگش دست در گروه آزمایش ایجاد کند. نتیجه گیری: تمرینات وضعیتی تعادلی باعث بهبود قابل توجه شاخص های فیزیکی فرتوتی، محدویت حرکتی و عملکردی در فعالیت های روزمره زندگی در سالمندان فرتوت شود.

اهداف: فرتوتی با افزایش آسیب پذیری نسبت به عوامل استرس زا مشخص می شود. بیماران مسن فرتوت در معرض افزایش ریسک پذیرش در بخش اورژانس، بستری شدن در بیمارستان و ناتوانی قرار دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط سندرم فرتوتی و پلی فارمسی در سالمندان مراجعه کننده به بخش های اورژانس بیمارستان های آموزشی درمانی شهر اردبیل انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، 505 سالمند مراجعه کننده به اورژانس با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سندرم فرتوتی با استفاده از شاخص های پنج گانه fried و همکاران که شامل 1) سرعت کم راه رفتن 2) ضعف عضله 3) خستگی 4) فعالیت فیزیکی کم و 5) کاهش وزن غیر عمدی بود، سنجیده شد. پلی فارمسی نیز با مصرف پنج دارو یا بیشتر در سالمندان تعیین شد. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و استنباطی شامل تحلیل واریانس، آزمون تی مستقل، همبستگی و رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار SPSS نسخه 22 تحلیل شد. یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان 7/49±, 70/91 بود. 255 نفر ( 50/5درصد) مرد، 318 نفر (63 درصد) متاهل و 271 نفر (53/7 درصد) بی سواد بودند. تعداد 204 نفر (40/4 درصد) از سالمندان مراجعه کننده به اورژانس دچار فرتوتی و 177 نفر (35 درصد) پیش فرتوت بودند. تعداد 98 نفر (42/2 درصد) از سالمندان فرتوت و تعداد 86 نفر (37/1 درصد) از سالمندان پیش فرتوت به پلی فارمسی مبتلا بودند. آزمون همبستگی نشان داد بین فرتوتی و پلی فارمسی ارتباط معناداری وجود دارد (0/001˂, P). آنالیز رگرسیون خطی متغیر های سن، تحصیلات، ترتیبات زندگی، بستری شدن در بیمارستان و تعداد داروهای مصرفی بیمار را به عنوان پیش بینی کننده های سندرم فرتوتی در سالمندان مراجعه کننده به اورژانس نشان داد. نتیجه گیری: تعداد دارو های مصرفی، سن، تحصیلات، ترتیبات زندگی و دفعات بستری در بیمارستان از عوامل پیشگویی کننده سندرم فرتوتی در سالمندان بودند. در نظر داشتن شرایط زندگی سالمندان و پیشگیری از بستری های غیرضروری در بیمارستان می تواند باعث کاهش پلی فارمسی و درنهایت، راهبرد پیشگیرانه در جهت پیشگیری و مدیریت فرتوتی باشد. البته برای تایید مزایای احتمالی کاهش چنددارویی در ایجاد، برگشت یا تاخیر در فرتوتی، تحقیقات بیشتری لازم است.

اهداف: فرتوتی با افزایش آسیب پذیری نسبت به عوامل استرس زا مشخص می شود. بیماران مسن فرتوت در معرض افزایش ریسک پذیرش در بخش اورژانس، بستری شدن در بیمارستان و ناتوانی قرار دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط سندرم فرتوتی و پلی فارمسی در سالمندان مراجعه کننده به بخش های اورژانس بیمارستان های آموزشی درمانی شهر اردبیل انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، 505 سالمند مراجعه کننده به اورژانس با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سندرم فرتوتی با استفاده از شاخص های پنج گانه fried و همکاران که شامل 1) سرعت کم راه رفتن 2) ضعف عضله 3) خستگی 4) فعالیت فیزیکی کم و 5) کاهش وزن غیر عمدی بود، سنجیده شد. پلی فارمسی نیز با مصرف پنج دارو یا بیشتر در سالمندان تعیین شد. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و استنباطی شامل تحلیل واریانس، آزمون تی مستقل، همبستگی و رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار SPSS نسخه 22 تحلیل شد. یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان 7/49±, 70/91 بود. 255 نفر ( 50/5درصد) مرد، 318 نفر (63 درصد) متاهل و 271 نفر (53/7 درصد) بی سواد بودند. تعداد 204 نفر (40/4 درصد) از سالمندان مراجعه کننده به اورژانس دچار فرتوتی و 177 نفر (35 درصد) پیش فرتوت بودند. تعداد 98 نفر (42/2 درصد) از سالمندان فرتوت و تعداد 86 نفر (37/1 درصد) از سالمندان پیش فرتوت به پلی فارمسی مبتلا بودند. آزمون همبستگی نشان داد بین فرتوتی و پلی فارمسی ارتباط معناداری وجود دارد (0/001˂, P). آنالیز رگرسیون خطی متغیر های سن، تحصیلات، ترتیبات زندگی، بستری شدن در بیمارستان و تعداد داروهای مصرفی بیمار را به عنوان پیش بینی کننده های سندرم فرتوتی در سالمندان مراجعه کننده به اورژانس نشان داد. نتیجه گیری: تعداد دارو های مصرفی، سن، تحصیلات، ترتیبات زندگی و دفعات بستری در بیمارستان از عوامل پیشگویی کننده سندرم فرتوتی در سالمندان بودند. در نظر داشتن شرایط زندگی سالمندان و پیشگیری از بستری های غیرضروری در بیمارستان می تواند باعث کاهش پلی فارمسی و درنهایت، راهبرد پیشگیرانه در جهت پیشگیری و مدیریت فرتوتی باشد. البته برای تایید مزایای احتمالی کاهش چنددارویی در ایجاد، برگشت یا تاخیر در فرتوتی، تحقیقات بیشتری لازم است.

زمینه و هدف: سندرم فرتوتی یکی از سندرم های شایع دوران سالمندی است که با پیامدهای نامطلوب همانند ضعف، افت عملکرد و کاهش کیفیت زندگی همراه است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط سندرم فرتوتی با کیفیت زندگی در سالمندان مراجعه کننده به بخش های اورژانس مراکز آموزشی درمانی اردبیل در سال 1399 انجام شد. روش کار: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 493 سالمند مراجعه کننده به بخش های اورژانس با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت بررسی کیفیت زندگی از پرسشنامه SF12 و برای بررسی سندرم فرتوتی از شاخص های فرید و همکاران استفاده شد. داده ها با استفاده از آمارهای توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل واریانس، کای-دو و رگرسیون چندگانه) به کمک نرم افزار آماری SPSS-22 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: تعداد 209 نفر (42/4%) از سالمندان مورد مطالعه، کیفیت زندگی متوسط داشتند. تعداد 202 نفر (41%) فرتوت و 172 نفر (34/9%) پیش فرتوت بودند. نتایج آزمون کای-دو نشان داد بین فرتوتی و کیفیت زندگی ارتباط معنی دار وجود داشت. تحلیل رگرسیون خطی متغیرهای سن، وضعیت تاهل، سقوط، ترکیب خانواده و سندرم فرتوتی را به عنوان پیش بینی کننده های کیفیت زندگی در سالمندان مراجعه کننده به اورژانس نشان داد (0/001 ˂ p). نتیجه گیری: فرتوتی با کاهش کیفیت زندگی در سالمندان همراه است. شناسایی به موقع سالمندان در معرض فرتوتی و انجام مداخله مناسب در این زمینه می تواند از کاهش کیفیت زندگی در سالمندان پیشگیری کند.

زمینه و هدف: اپیدمی کرونا و قرنطینه خانگی، شرکت در فعالیت‍های بدنی سالمندان را تحت تأثیر قرار داده است؛ این در حالی است که سالمندان، به ویژه سالمندان مبتلا به فرتوتی جهت حفظ و یا بهبود وضعیت سلامتی خود به انجام تمرینات ورزشی منظم دارند. از این‍رو هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرینات حرکتی در منزل بر عملکرد شناختی و فعالیت های ابزاری زندگی روزمره زنان سالمند فرتوت می‍باشد. روش کار: جامعه‍ آماری در این پژوهش نیمه‍تجربی، زنان سالمند شهر شیراز بودند. 80 زن به روش مبتنی بر هدف و با توجه به معیارهای ورود، در پژوهش شرکت کردند و به صورت تصادفی به دو گروه 40 نفره آزمون و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمون برنامه تمرینات ورزشی خود را در طی 8 هفته 3 جلسه‍ای (یک ساعته) از طریق واتسا‍پ دریافت نموده و انجام دادند. قبل از انجام مداخله و یک ماه بعد از آخرین جلسه مداخله شرکت‍کنندگان دو گروه پرسشنامه‍های جمعیت‍شناختی، شاخص آسیب‍پذیری تیلبورگ، آزمون کوتاه وضعیت شناختی و شاخص لاوتون را تکمیل کردند. برای تجزیه و تحلیل داده‍ها از آزمون‍های تی‍مستقل و تی زوجی در نرم‍افزار 27 SPSS  استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که انجام تمرینات حرکتی بر روی فرتوتی (39/1= Cohen’s d) (001/0>p)، وضعیت‍شناختی (41/1= Cohen’s d) (040/0 =p) و انجام فعالیت‍های ابزاری زندگی به طور مستقل (40/0= Cohen’s d) (007/0 =p) در زنان سالمند فرتوت تأثیر مثبتی داشت. نتیجه‍گیری: یافته‍های این مطالعه از اثر غالب پروتکل تمرینی اجرا شده در این پژوهش بر روی متغیرهای مذکور حمایت می‍کند؛ بنابراین توصیه می‍شود از این تمرینات ورزشی در دوره‍هایی مانند قرنطینه کرونا در منزل استفاده شود.

این مطالعه با هدف تدوین مدل توسعۀ ورزش سالمندی ایران انجام گرفته است. از منظر هدف، پژوهش از نوع کاربردی است که به روش کیفی انجام شده است. مشارکت کنندگان در پژوهش حاضر شامل متخصصان و صاحب نظران ورزش سالمندی اند. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبۀ نیمه ساختاریافته است. افراد نمونه به صورت هدفمند برای مصاحبۀ نیمه ساختاریافته انتخاب شده اند. تحلیل داده ها، هم زمان با جمع آوری اطلاعات، بر اساس روش کیفی استراوس و کوربین انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که تعداد 179 مفهوم اولیه استخراج شده و سپس، با بررسی و بازنگری و تجمیع داده ها، تعداد 63 کد و در مرحلۀ کدگذاری محوری، تعداد 12 مقوله به دست آمده که عبارت است از: مقولۀ علّی (رویکرد اجتماعی و رویکرد سلامت محور)، پدیدۀ محوری (مدیریت ورزش سالمندان)، راهبردها (راهبرد مدیریت برنامه، فرهنگ سازی و کرامت سالمندان)، شرایط مداخله گر (چالش های فرهنگی و موانع ساختاری)، زمینه ای (زمینه یابی و ارائۀ تسهیلات) و پیامدها (بهبود سلامتی و توسعۀ اجتماعی). با توجه به نتایج به دست آمده در این پژوهش، می توان گفت دولت ها (با تدوین و اجرای برنامه ها و همچنین قوانینی برای حمایت در بُعدهای مالی، فرهنگی و اجتماعی از سالمندان و آگاهی و آموزش دادن به افراد سالمند و خانواده های آنان در جهت مفید بودن ورزش و خطرات بی تحرکی در این دوران و احداث زیرساخت های مناسب و مرتبط با این افراد) و نیز توجه به اصول و اقدامات زیربنایی و ساختاری می تواند از چالش ها و مسائل و مشکلات مربوط به این دوران جلوگیری کند. علاوه بر این می توان مدیریت و توسعۀ ورزش سالمندان را به درستی انجام داد و به الگویی موفق برای دیگر کشورها در زمینۀ ورزش سالمندی تبدیل شد.

سابقه و هدف: تاکنون مطالعه ای فنوتیپ فرتوتی سالمندان ساکن تهران و ارتباط آن با وضعیت غذایی را مورد بررسی قرار نداده است. هدف مطالعه حاضر بررسی شیوع فرتوتی و ارتباط آنها با سوء تغذیه در سالمندان ساکن شهر تهران در سال 1400 می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، 508 سالمند بالای 60 سال ساکن شهر تهران به روش نمونه گیری سیستماتیک خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. اطلاعات عمومی با پرسشنامه عمومی، عملکرد بدنی با استفاده از پرسشنامه دو بخشی فعالیت روزمره زندگی ADL (Activities of daily living) و فعالیت روزمره زندگی باکمک ابزار IADL (Instrumental Activities of daily living) که برای سالمندان اعتبار سنجی شده، کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه معتبر 12 سوالی SF12 اعتبارسنجی شده تعیین شد. فرتوتی با استفاده از شاخص های پنجگانه fried و همکاران که شامل: 1) سرعت کم راه رفتن 2) ضعف عضله 3) خستگی 4) فعالیت فیزیکی کم و 5) کاهش وزن غیر عمدی است، انجام شد. قدرت عضله با استفاده از دینامومتر قدرت چنگ زدن دست سنجیده شد. ارزیابی وضع سوءتغذیه با استفاده از پرسشنامه استاندارد دو بخشی ارزیابی تغذیه ای فرمت کوتاه MNA (mini nutritional assessment) ارزیابی شد. اندازه گیری های تن سنجی (قد و وزن، دور ساق پا و دور وسط بازو) با روش های استاندارد انجام و نمایه توده بدنی محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21. 0 تحلیل و از رگرسیون لجستیک چندگانه برای تعیین ارتباط فرتوتی با وضعیت تغذیه ای افراد استفاده شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار سن سالمندان 88/6 ±,09/71 سال بود. تعداد مردان و زنان شرکت کننده در مطالعه تقریبا برابر بود (6/50% مرد در برایر 4/49% زن). در مجموع، 4/51 درصد از شرکت کنندگان پیش فرتوت و 23 درصد فرتوت بودند. در بیش از نیمی از شرکت کنندگان قدرت عضلانی پایین بود (3/54 درصد). پس از تعدیل اثر مخدوشگر ها، در مقایسه با افراد سالم، احتمال پیش فرتوتی در افراد در معرض خطر سوء تغذیه (67/5-63/1CI: 95%؛ 04/3=OR) و احتمال فرتوتی در هر دو گروه در معرض خطر سوء تغذیه (04/21-1/5CI: 95%؛ 37/10=OR) و مبتلا به سوءتغذیه (31/34-5/1CI: 95%؛ 18/7=OR) به طور قابل توجهی بالاتر بود (05/0>P). نتیجه گیری: در سالمندان مورد مطالعه، وضع تغذیه ای فرد با احتمال فرتوتی ارتباط قوی داشت. احتمال فرتوتی در افراد مبتلا به سوءتغذیه نسبت به افراد درمعرض خطر سوءتغذیه بالاتر بود. توجه به وضعیت تغذیه ای سالمندان می تواند در برنامه ریزی های مداخلات تغذیه ای با هدف پیشگیری از ضعف عضلانی و فرتوتی و ارتقای کیفیت زندگی آنان کاربرد داشته باشد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تطبیقی کیفیت زندگی سالمندان، ساکن در سرای سالمندان و سالمندان ساکن در خانواده شهر ارومیه در سال 1394 می باشد. روش پژوهش، پیمایش از نوع علی-مقایسه ای (پس رویدادی) است. جامعه آماری این پژوهش شامل؛ تمامی زنان و مردان سالمند 65 سال به بالای ساکن در سرای سالمندان و ساکن در منزل در شهر ارومیه می باشد که براساس آمار نفوس مسکن، تعداد مردان بالای 65 سال 23207 و این جمعیت در زنان 22671 نفر و مجموع آنان 45878 می-باشدکه حجم نمونه آن براساس جدول مورگان تعداد 380 نفر تعیین و شیوه نمونه گیری پژوهش، تصادفی است. یافته-های پژوهش نشان داد، به طور کلی کیفیت زندگی اکثریت سالمندان پاسخگو (6/72 درصد) درحد خوب می باشد. هم چنین مهم ترین نتایج حاکی از آن است که: بین کیفیت زندگی سالمندان ساکن در سرای سالمندان و سالمندان ساکن درخانواده تفاوت معناداری وجود ندارد. بین کیفیت ارتباطات سالمندان ساکن در سرای سالمندان و سالمندان ساکن در خانواده تفاوت وجود دارد. بین ویژگی-های شخصیت سالمندان ساکن در سرای سالمندان و سالمندان ساکن در خانواده تفاوت وجود دارد. بین ابعاد کیفیت ارتباطات و کیفیت زندگی سالمندان ساکن درسرای سالمندان و سالمندان ساکن درخانواده رابطه وجود دارد. بین ابعاد ویژگی های شخصیتی و کیفیت زندگی سالمندان ساکن در سرای سالمندان و سالمندان ساکن در خانواده رابطه وجود دارد.